Wat je ook doormaakt, het (dreigende) verlies van een geliefde kan een verwoestend effect hebben op je emotionele welzijn.

Allenamento begrijpt de complexiteit van rouw, vooral in situaties zoals ontrouw of andere verlieservaringen.

Ik sta klaar om ondersteuning te bieden en te helpen bij de verwerking van je verdriet.

Met professionele begeleiding en een empathische benadering streef ik ernaar om je te helpen een weg te vinden naar heling en herstel.

Aarzel niet om contact op te nemen bij vragen of als je behoefte hebt aan begeleiding. Allenamento staat voor je klaar, omdat het omgaan met verlies een individueel proces is dat begeleiding en zorg verdient. Je staat er niet alleen voor!

Verlies

Wat als je dacht alles te hebben en opeens valt dat alles uit elkaar?

Wat heb ik gemist, en mijn grote angst, is het nu klaar?

Liefde is er altijd geweest, maar toch was het blijkbaar niet genoeg,

Was het een gemis aan spanning, uitdaging, of wat mis ik, in wat jou verjoeg?

Ik ben verdrietig en teleurgesteld, wat maakt toch dat je dit hebt gedaan.

Vragen te overvloed,
Het rammelt aan heel mijn bestaan.

“Het beeld” kom ik maar niet kwijt en dat maakt mij boos,

Boos, om het waarom jij voor deze oplossing koos.

Praten is zo verdomd moeilijk, maar deze stap zetten, lukte je wel,
Ik kom er helemaal van in de knel.

Kiezen voor iets wat “ons” op zou kunnen geven,
Jij hebt dit ergens voor lief kunnen nemen.

Zoiets bijzonders, hoe kun je hier nu niet aan denken,
Wetende dat dit mij zo enorm zou krenken.

Ik moet ermee leren leven,
en zal het ergens een plek moeten geven.

Ik weet alleen nog niet hoe,
Wat is hierbij de juiste weg of clou?

Op zoek gaan naar die ene sleutel van vergeving,
In de hoop op een heel andere beweging.

Zou liefde dan toch alles kunnen overwinnen,
Of is het blijven zoeken naar de spanning en het willen zijn van iemand anders belangrijker daar van binnen?

Het niet weten en niet weten waar het strand,
Maakt dat je met gevoelens van een achtbaan kampt.

We moeten er maar het beste van maken,
En niet vooruit lopen op de zaken.

Misschien zal de tijd het leren en maakt het ons krachtiger dan ooit tevoren,
Voor nu voelt het alleen even erg dof en bevroren.

Iets wat ik nooit voor mogelijk had gehouden zelf te gaan ervaren,
Maakt de werkelijkheid anders, als ik het opeens zelf moet dragen.

Kon ik maar terug in de tijd of zeker weten dat dit nooit meer zal gebeuren,
Die angst, garantie tot aan de deur, maakt het te betreuren.

Ik heb alleen maar vat op mezelf en niet op jou,
Dat voelt als heel eenzaam, rauw en gure kou.

Nu mis je mij opeens en wil je mij niet meer kwijt.
Van die ene keuze heb je enorm veel spijt.

Maar, wat als ik jou die spanning en dat euforische gevoel toch niet kan geven,
Dan wordt het toch heel moeilijk om daarmee te leven.

Wat als alle tijd en inzet het ook niet beter maakt,
Ga jij dan toch over tot die fantastische euforische daad?

Blijf alsjeblieft kijken naar al het moois wat wij wel hebben en wat er nog allemaal komen gaat,
Volg je hart en kom erachter waarvoor dit staat.

Wees in ieder geval eerlijk over je gevoel, verlangen en wie je echt wil zijn,
Dat bespaart ons beiden hopelijk heel veel pijn.

Ergens zal dan ook wel weer de zon gaan schijnen,
En dit nare gevoel op den duur laten verdwijnen.

In de hoop dat ik over een paar jaar een hele andere tekst mag schrijven.

Anoniem